Amerîka û Komara Îslamî ya Îranê, ku ji vir û pê ve wekî "alî" dê werin binavkirin, bi niyetpakî, di roja 14'ê vê Hezîranê de li ser van xalan li hev kirine:
Xala 1 - Rawestandina Dijminatiyê
Alî û hevalbendên wan ên di şerê heyî de, bi îmzekirina vê Yadaşta Lihevtêgihîştinê, radigihînin ku ew ê bilez û bi domdarî hemî operasyonên leşkerî li hemî eniyan, tevî Libnanê, bidawî bînin. Alî soz didin ku li dijî hev tu şer an operasyonek leşkerî dest pê nekin, ji gef an karanîna hêzê li dijî hev dûr bisekinin, û rêzê li yekparçeyiya ax û serweriya Libnanê bigirin. Rêkeftina dawîn rawestandina daîmî ya dijminatiyê li hemî eniyan, tevî Libnanê, piştrast dike û bendên din ên vê paragrafê dihewîne.
Xala 2 - Serwerî û Nedestwerdan
Alî soz didin ku rêzê li serwerî û yekparçeyiya axa hevûdu bigirin û ji destwerdana di karûbarên navxweyî yên hev de xwe dûr ragirin.
Xala 3 – Xişteya Demkî bo Rêkeftina Dawî
Aliyan soz da ku herî zêde di nava 60 rojan de, ku tenê bi razîbûna hevbeş dikare were dirêjkirin, danûstandinan bikin û peymana dawî temam bikin.
Xala 4 – Astengiya Deryayî û Hêza Leşkerî
Di cih de piştî îmzekirina vê Yadaştnamê, dê dest bi rakirina dorpêça deryayî û her astengî û rêgirîyeke din a li ser Komara Îslamî ya Îranê hatiye ferzkirin bike, û dê di nav 30 rojan de dorpêça deryayî bi tevahî rake. Di vê heyamê de, trafîka keştîyan dê hêdî hêdî vegere asta berî şer. Amerîka dê her weha soz bide ku hêzên xwe ji derdora Komara Îslamî ya Îranê di nav 30 rojan de piştî encamdana peymana dawî vekişîne.
Xala 5 – Tengava Hormuzê û Ewlekariya Deryayî
Bi îmzekirina vê Yadaştnameya Lihevtêgihîştinê (MOU), Komara Îslamî ya Îranê, bi karanîna hemû hewldanên xwe, dê derbasbûna ewle û azad a keştîyên bazirganî bi rêya Tengava Hormuzê bê ku di 60 rojan tu bac neyê standin û (ji Kendava Farisî heta Deryaya Omanê û berevajî) tevgera keştiyan hêsan bike. Trafîka keştîyên bazirganî dê di cih de ji nû ve dest pê bike. Divê Îran di nav 30 rojan de tedbîrên pêwîst ên teknîkî û leşkerî, tevî tunekirina mînan, temam bike. Komara Îslamî ya Îranê bi welatê Omanê û dewletên din ên peravên Kendava Farisê re hevdîtinan dike da ku rêveberiya deryayî û xizmetên pêşerojê li Tengava Hormuzê, li gorî qanûnên navneteweyî yên têkildar û mafên serwer ên dewletên peravê, diyar bike.
Xala 6 – Nûavakirin û Pêşketina Aborî
Amerîka, bi hevahengiya hevkarên herêmî, dê pabend be ku planeke dawîn û hevbeş a nûavakirin û pêşxistina aborî ji bo Komara Îslamî ya Îranê pêş bixe, ku bi qasî herî kêm 300 milyar dolar e. Mekanîzmaya bicîhanîna vê planê dê di nav 60 rojan de wekî beşek ji peymana dawîn were temam kirin. Amerîka hemî mulet, lêbûrîn û destûrdanên pêwîst bibexşe ji bo asankarîyên darayî yên têkildar.
Xala 7 – Rakirina cezayan
Amerîka dê pabend be ku hemî cezayên li dijî Komara Îslamî ya Îranê - tevî biryarên Civata Ewlehiyê ya Neteweyên Yekbûyî, biryarên Komîteya Rêvebirên IAEA, û hemî cezayên sereke dawîn yên Amerîkayê - li gorî bernameyek lihevkirî ku dê di peymana herî dawî de cih bigire, rake. Alî girîngiya çareserkirina pirsgirêka cezayan dê nas bikin û niyeta xwe ya çareserkirina wê di danûstandinan de ji bo gihîştina rêkeftinek dualî diyar dikin.
Xala 8 – Pirsgirêkên Bernama Navokî
Komara Îslamî ya Îranê tekez dike ku ew ê tu çekên navokî nestîne û pêş nexe. Alî li hev dikin ku çarenûsa made û uranyuma dewlemendkirî yên embarkirî yên Îranê bi rêya mekanîzmayek hevbeş a lihevkirî çareser bikin, ku rêbaza bingehîn a wê tevlihevkirina di cîh de ya lawazkeran di bin çavdêriya Ajansa Enerjiya Atomî de ye, li gorî bernameya bidawîkirina cezayan di benda 7an de. Îran û Amerîkayê li hev kiriye ku çarenivîsa uranyuma dewlemendkirî û pêdiviyên navokî yên Îranê û hemû mijarên din ên navokî di çarçoveya peymana dawî de werin nirxandin.
Xala 9 – Parastina Rewşa Niha Heyî Heta Rêkeftina dawî
Heta ku rêkeftinek dawî neyê çêkirin, alî li hev dikin ku rewşa heyî biparêzin: Komara Îslamî ya Îranê dê rewşa heyî ya bernameya xwe ya navokî biparêze, û Amerîka jî dê tu cezayên nû ferz neke an jî hêzên zêde li herêmê bicîh neke.
Xala 10 – Lêbûrînên Hinardekirina Petrolê
Rasetarast piştî îmzekirina vê Yadaştnameyê û heta bidawîhatina cezayên darayî, Wezareta Xezîneyê (a Amerîkayî) dê efûyek pêk bîne ku destûrê dide hinardekirina petrola xav a Îranê, berhemên petrolê, reşnivîsên petrolê û hemî karûbarên têkildar (di nav de bank, bîme (sîgorte) û veguhastin).
Xala 11 – Bidestxistina Pere û Sermiyanê Cemidandî
Divê Amerîka hemî pere û sermîyanê cemidandî an sînorkirî yên Îranê bi tevahî bidest bixe. Piştî îmzekirina vê Yadaştnameyê (memorandûm)ê, alî dê bi hev re li ser prosedurên ji bo berdan û karanîna van pereyan di dema danûstandinan de li hev bikin. Ev pere dikarin ji bo dayîna her sûdmendê dawîn ê ku ji hêla Komara Îslamî ya Îranê ve hatî destnîşankirin werin bikar anîn. Amerîka dê hemî destûrên pêwîst ji bo vê armancê bide.
Xala 12 – Mekanîzma Çavdêriyê
Aliyan li hev kiriye ku mekanîzmayek bicîhanînê ava bikin da ku bicîhanîna vê Yadaştnameyê ( memorandûm)ê û pabendbûna pêşerojê bi Peymana Dawî re bişopînin.
Xala 13 – Rêzbendîya Danûstandinan
Piştî îmzekirina vê Yadaştnameyê (MOU), û li gorî bendên 1, 4, 5, 10, û 11'an ku dest pê dikin û berdewam dikin, alî dê li ser bingehên din ên peymana dawîn dest bi danûstandinan bikin.
Xala 14 – Pesendkirina Civata Ewlehiyê ya Neteweyên Yekbûyî
Peymana dawîn dê bi biryarek ji Civata Ewlehiyê ya Neteweyên Yekbûyî were pejirandin. Ev nivîsa Yadayşnameyê Lihevtêgihîştinê (MOU) ya temam, paqijkirî, bi zimanek rewan û serastkirî û bi awayekî pêşeyî organîzekirî pêk tîne, wekî ku ji hêla Cîgirê Serok JD Vance ve hatî xwendin. Hemî wate û erkên orîjînal têne parastin û tomarkirin.